zaterdag 21 juni 2008

Zomer

Het eindeloos wachten lijkt beloond. Na veel te veel regen in de afgelopen maand is de zomer dan toch begonnen. Valencia hult zich in zomers tenue. Een zonovergoten zuiderse stad, de palmbomen wiegen parmantig heen en weer door de aangename zeebries die fluisterend mijn huid streelt. De Valencianen verzuchten opgelucht “por fin!”, eindelijk! De stad ziet er plots een stuk vriendelijker en mooier uit, zoals dat ook gebeurt bij mensen die na een lange grauwe winter door de eerste lentezonnestraaltjes als vanzelf een glimlach op hun gezicht zien verschijnen.

Hoe knap een zonnig Valencia ook is, de prachtige natuur in de omgeving van de stad weet me nog beter te verleiden. Begin deze maand huurde ik een auto samen met Eric en afgelopen week ben ik samen met Veerle op pad geweest. Zodra je Valencia uitrijdt, heb je volop de keuze: de mooie stranden noord- of zuidwaarts of liever de bossen en bergen landinwaarts. In minder dan een uur sta je in een totaal andere omgeving, ver weg van de drukte van de hoofdstad.

Met Eric prachtige dagen in Chelva, Albarracín en Cuenca. Zonsondergang vanaf een schitterend uitkijkpunt op een berg waar we zijn verjaardag vierden met een goeie fles Valenciaanse wijn en Spaanse schapenkaas. Een hoog Romeins aquaduct waar we met de bibber in ons lijf overheen wandelden en angstvallig probeerden te vermijden te kijken naar het diepe ravijn onder ons. Een gebraden kippetje “uit het vuistje” verorberen te midden van spectaculaire berguitzichten. De Licor Cuarenta y Tres die heerlijk vlotjes en onschuldig zoet naar binnenglijdt en vervolgens haar ware gemene aard toont door de controle over je lijf van je over te nemen... Autoritten over een bochtig, héél bochtig, bergparcours. Zijn de Spanjaarden kampioen bochtenleggen? Het trotseren van de kou en regen in de Ciudad Encantada, De Betoverde Stad nabij Cuenca, waar de natuur rotsen in allerlei grillige vormen uitgehouwen heeft.

Met Veerle prachtige dagen in El Puig en Montanejos. Het kalme kleine strand in El Puig waar we enkele uren rustig lagen te dutten onder het genot van een flinke portie zon, afgewisseld met af en toe een duik in het zalig warme water van de Middellandse Zee. De bochtige rit naar Montanejos door slaperige bergdorpjes en spectaculaire uitzichten op een gigantisch meer. Water uit het stuwweer dat met een angstaanjagende kracht via een grote buis uit een berg werd gespoten, ons in enkele tellen doorweekte en vervolgens wild verder stroomde in een rivier. De bronnen waar we onze flessen vulden met fris drinkwater dat volgens een Moorse koning uit de 13e eeuw zijn favoriete haremvrouwen jong en mooi hield. 't Is het proberen waard.... De warmwaterbron in Montanejos waar we ons temidden van de bergen konden baden in de warme rivier, terwijl we vissen rond ons zagen zwemmen.

Wat is het toch een straf om in Spanje te wonen.

1 opmerking:

  1. Emiel Nollaert21 juni 2008 om 13:24

    ...Dat temperament veroverde m`n hart

    Ik hou van dansen en muziek
    Eviva España
    Van oude trots en romantiek
    Eviva España
    Een serenade aan `t balkon
    Eviva España
    Geef mij maar alle dagen zon
    España por favor

    (Samantha...)

    BeantwoordenVerwijderen