zondag 2 maart 2008

Spaanse les

Het is al lente! 's Ochtends word ik wakker gekriebeld door ragfijne zonnestralen. Normaal kan ik de roes van de hallucinogene drug genaamd "slaap" maar moeilijk van me afschudden, maar de zon is haast nog verslavender. Ik word er ontzettend vrolijk van en mijn dag kan niet meer stuk. Nog meer goed nieuws is dat vrijdag de nietjes uit mijn knie verwijderd zijn. Wat een opluchting! Mijn been buigen om bijvoorbeeld trappen op- of af te lopen gaat nog niet, net zomin als mijn been volledig strekken. Ik loop dus nog altijd wat mank en veeeeel langzamer dan gewoonlijk. Ik heb al zitten denken dat mijn val gewoon een hardhandige manier was om mij wat sneller te verhispaniseren en mij verplicht een wandeltempo à la Valenciana aan te meten.

Aan hispaanse cultuur overigens geen gebrek vandaag. Op 1 maart wordt het startsein gegeven voor de grote Valenciaanse feesten "Las Fallas" die ieder jaar van 14 tot en met 19 maart plaatsvinden (daarover meer in een latere blog). Om het feestseizoen in te luiden kan een typische Valenciaanse mascletà uiteraard niet ontbreken (zie ook mijn blog van 24 februari). Om 2 uur 's middags staan er duizenden mensen in het centrum van Valencia te wachten op de eerste knal. Er heerst een opgewonden sfeertje onder de menigte. De mascletà begint kalm, saai zelfs. Pas op het einde wordt het echt oorverdovend en wordt het leuk. Het plein voor het stadhuis ziet wit-grijs van de rook. Alles knettert en knalt, dondert en davert: alsof er een oorlog uitgebroken is. Deze mascletà is maar een eenvoudig voorsmaakje. Tijdens de Fallas zelf volgen de echt spektaculaire shows waar vuurwerkartiesten hun grootste kunsten ten gehore brengen. Voor de gewone vuurwerkliefhebber is deze eerste mascletà het startschot voor het afsteken van knalvuurwerk, op elk moment van de dag. En nacht... En dit dus tot en met 19 maart...

Als de mascletà afgelopen is keert de rust absoluut niet weer. Integendeel. Het stadse lawaai zwelt zelfs aan tot het aantal decibels dat het vuurwerk produceerde. Duizenden enthousiaste Spanjaarden op de been, auto's, motoren en brommers die zich toeterend een weg proberen te banen door de grote menigte. Iemand met een dringend medisch probleem koos een slecht moment uit, want een ambulance met luide sirene probeert tevergeefs ruim baan te krijgen. De chaos in het centrum is compleet. Honderd meter verderop staat, tussen al de mensen die vlug naar huis willen om te eten, een lange rij mensen stil voor de kassa's van de stierenarena die bijna open gaan. Op 1 maart begint ook de ticketverkoop voor het nieuwe stierenvechtseizoen want over een week beginnen de eerste corridas. Ik zigzag hobbelend tussen al het volk en de walmende kramen met vettige churros door, want ik heb afgesproken met Rafa en Teresa en een stel dat ik niet ken. We gaan bij Teresa thuis lunchen.

Maar eerst gaan we zoals het een goeie Spanjaard betaamt bier drinken in een tasca, kroeg. Een tapa kan er natuurlijk ook niet bij ontbreken. Er worden ons verse amandelen voorgeschoteld die vettig glimmen van de olie. Het is nog een flink stuk wandelen naar Teresa's huis en dat valt niet mee met mijn hinkepoot. Ik ben dan ook blij als we na een dik half uur wandelen eindelijk bij Teresa zijn en we vrij snel daarna aan tafel kunnen aanschuiven. Nieuwe culinaire ervaringen staan er op het menu. Voor het eerst van mijn leven eet ik erizo de mar, zee-egel. Het is erg lekker, vleesachtig, tikkeltje pikant. Smaak valt nogal moeilijk te beschrijven, dus je zult het zelf een keer moeten komen proeven. Het hoofdgerecht is rabo de toro, stierenstaart. Erg mals, maar vettig vlees met een krachtige smaak. De rioja-wijnen smaken er zalig bij. Bij het dessert drinken we een dure cava. Alles smaakt naar meer. Helemaal volgegeten en -gedronken kom ik rond een uur of 7 thuis aan. Ik sluit mijn dag die er zo tiepiecally Espanish uitzag heel rustig af met een film op dvd en kies "Hable con ella" van Pedro Almodovar uit. Een aanrader.

2 opmerkingen:

  1. Wakker worden met een stralend zonnetje... Logisch dat je dan meteen vrolijk bent. Stuur je af en toe ook de zon eens naar België? Dan heb ik misschien ook nog eens een vrolijke ochtend ;-) want al die regen en wolken wordt ik alleen maar depressief van...

    Veel plezier nog!!!
    Machteld

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik snak eveneens naar die Spaanse zon! Hoera, hoera, van 4 mei tot 22 juni zijn we daar (Altafulla). Niet zo heel ver van Valencia geloof ik. We gaan dan ook enkele dagen naar Zaragoza de Expo 2008 bewonderen. Hoop dat je zorgt voor mooi en zonnig weer!
    P.S. In zept./okt komen we nog is naar Altafulla voor 6 weken.

    BeantwoordenVerwijderen