donderdag 6 december 2007

Samenhuizen

De logeerpartij bij Rafa en MariCarmen is afgelopen. Vanochtend ben ik verhuisd naar "mijn" appartement. Mijn "flatmeid" is Lorena, een blonde Argentijnse van 31 jaar, versierd met tatoeages en piercings. Verder lopen er nog twee andere katjes in de flat rond, Gatuna en Wulma, en misschien komt er eind deze maand nog een huisgenote uit Madrid bij.

Het appartement is typisch Spaans. Daar bedoel ik weinig positiefs mee: het is oud, is toegetakeld met lelijke meubels die in een kringloopcentrum niet zouden misstaan en er is geen verwarming. Wel zijn er schilderijtjes en prullaria die de toch al onbestaande gezelligheid van het appartement nog naar een dieper dieptepunt helpen. Maar.... ik voelde me er bij een eerste kennismaking met Lorena heel goed. Het contact met haar liep vlotjes en het appartement ademt rust en eenvoud uit. De kamer die ik er huur is schoon en naar Spaanse normen niet zo klein. Het appartement zelf is ruim en centraal gelegen. Alles wat ik maar nodig zou kunnen hebben, kan ik krijgen in "mijn" wijk Campanar die in het noordwesten van de stad Valencia ligt.
"Good vibes..."

Nu ik een adres heb, kan ook de papierwinkel beginnen te draaien: inschrijven in de gemeente, een verblijfskaart aanvragen, een bankrekening openen enzovoort. Daar zal ik vast en zeker wel een tijdje zoet mee zijn. Naar het schijnt heeft de logge en lome bureaucratie in Spanje al meerdere buitenlanders half gek gemaakt. Maar ik laat me door een paar horrorverhaaltjes niet al vantevóren het hoofd dol maken. Er is nog tijd genoeg om goed gek te worden...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten