woensdag 7 november 2007

Bumpen en dumpen

Oke, vaag dus. Vaag past hier lekker in het plaatje. Want de Spanjaarden zijn alles behalve duidelijk. Ze wandelen langzamer. Met mijn erg stevige tred die in Belgie of Nederland bewondering of juist smirklachjes oogstte, schreeuw ik non-verbaal alleen maar uit: “Kijk mij eens voorbijzoeven, ik ben een guiri (buitenlander)!” Rustig slenteren, neem de tijd. Dat is de boodschap. Ik moet nog veel leren...

Anderzijds..... rijden, met de auto of brommer of motor, dat moet snel, sneller, snelst. Gemotoriseerde voertuigen op 2 of 4 wielen zijn ervoor gemaakt om niet alleen zo vlug mogelijk van het ene punt naar het andere te komen, maar ook om te laten zien dat de remmen om een of andere onduidelijke reden pas in werking treden als de wielen net OP het zebrapad staan in plaats van ervoor.


Gebruiksvoorwerpen van blik zijn het. Je zet ze gewoon neer op de plek waar je moet zijn om te gaan eten, een voetbalwedstrijd te gaan kijken, boodschappen moet doen of gewoon een praatje wil maken met Juan-Luis die je nog kent van weet-je-nog-toen die dag op het strand. Staan er toevallig net op die plek nog andere blikken? Hombre, no hay problema! Indien mogelijk wring je jouw blik tussen de andere. Een bumper heeft daarbij een functie: je gebruikt hem om jouw recht op parkeerplaats op te eisen.




Lukt wringen en bumpen niet in een drukke stad zoals Valencia? Hombre, no hay problema! Zoals gezegd, je zet je auto gewoon neer op de plek waar je moet zijn. Sociaal voelend als je bent zet je de handrem niet op, zodat mede-weggebruikers jouw auto met ouderwetse mankracht eventjes een paar meter verder kunnen duwen als ze toevallig ook op de door jou uitverkoren plek moeten zijn. Altijd spannend om na je etentje, voetbalwedstrijd, boodschappen of praatje te kijken waar je auto uiteindelijk beland is...!

3 opmerkingen:

  1. He Suzanne,

    Leuk te lezen hoe het met je gaat. Ik vond het erg jammer dat ik niet op je afscheidsfeestje kon zijn. Druk druk druk he. Ik zit midden in de Nederlandse ratrace. En nog steeds bij TNT . Maar dat bevalt trouwens prima.

    Mijn broer Rob leeft voor een half jaar in Vietnam en doet ... niks. Hij volgt zijn gevoel en doet elke dag waar hij dan zin in heeft.

    Je kent vast De Alchemist van Paulo Coelho wel. Erg inspirend boek. Gaaf dat jij het in de praktijk brengt. Veel geluk!

    Groetjes Ruud

    p.s. kan ik me trouwens abonneren op je blog?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Suzanne

    Je hebt Talent zeg. Keep going! Het is alsof ik er zelf ben (maar dan zonder de warmte).

    groetjes

    Jo

    PS: belofte maakt schuld, brief volgt nog

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hey suzanne,

    Heel leuk om je te lezen en je avonturen te volgen. Heb geen tijd om boeken te lezen, maar zo'n korte verhaaltjes verslind ik met plezier.
    Die kriebels voor Spanje ken ik ook. Dat komt waarschijnlijk omdat ik daar met jou op erasmus heb gezeten. Ooit ga ik er toch ook belanden denk ik. Tegen dan ligt mijn twingo ver uiteen en kan een blutsje meer er nog wel bij.

    Hou je goed en tot mails.

    dikke kus

    Katrien

    BeantwoordenVerwijderen